Plan het NU

Na vannacht wakker geschrokken te zijn van een sms-je niet echt lekker meer kunnen slapen.
Waarschijnlijk was het eten bij café Alberto toch wat machtiger dan ik had gedacht en we hadden vrij laat gegeten, dus dat zal wel de oorzaak zijn geweest.
Na een redelijk laat ontbijt heb ik eerst geprobeerd of we onze kamer a.s. donderdag wat langer kunnen aanhouden, omdat we pas rond 5 uur ’s middags vertrekken, maar dat was helaas niet mogelijk.
We zullen dus wel zien hoe we dat dan oplossen.
Daarna naar het strand, waar een heel paviljoen klaar stond en de band aan het opbouwen was.
Een half uur later kwam daar een paar klassen van leerlingen die het einde van het schooljaar op deze manier vierden, met een buffet en muziek en een dag op het “park” hier.
De zee was vanochtend vrij wild en toen ik ging zwemmen bleek er ook een erge sterke stroming te staan.
Van een paar Nederlanders hoorde ik dat voor het strand ook wat koraal bankjes lagen, dus nadat Maudy zo lief was geweest om mijn snorkelspullen uit de kamer op te halen, ben ik toch maar even gaan snorkelen.
Er was inderdaad een mooi stukje en ik schrok op een gegeven moment wel toen daar een zeeslangetje van ongeveer 50 cm rondschoof over de zeebodem. Ik was hem ook weer snel kwijt, omdat de stroming me van de plek weg trok.
Een uurtje later was het water wat rustiger en ben ik weer gaan snorkelen. Vrij snel kwam ik het zeeslangetje weer tegen en heb een minuut of tien eerst gekeken wat hij deed en vervolgens door wat koraal brokken zijn richting uit te gooien, hem een beetje op stang gejaagd.
Toen zo’n brok erg dicht bij hem neer kwam zag je dat hij net als een kat naar de steen blies met zijn bek open, waarin een rijtje scherpe tandjes zaten.
Uiteindelijk ben ik maar weer naar de kant terug gezwommen en toen ik naar onze stoel terug liep zag ik dat er vanuit het binnenland erge donkere wolken onze kant op kwamen.
Snel ben ik weer even gaan pootje baaien om toch nog wat kleur van het steeds wateriger wordende zonnetje te krijgen, maar binnen tien minuten begon het toch te regenen.
Eerst nog rustig, maar het ging steeds harder regenen.
Maudy nam alle spullen mee naar de kamer en ik ben op mijn gemak eerst de handdoeken gaan inleveren om vervolgens naar de kamer terug te lopen door de warme regen.

Tegen een uur of vijf besloten we eens rond te kijken wat er nu precies voor de ingang van ons complex te doen was.
Net buiten de poort werden we heel vrolijk aangesproken door twee jongens die een restaurantje annex kunsthuisje dreven, net voorbij de hotel ingang.
Ze lieten het menu zien en dat zag er eigenlijk goed uit qua diversiteit in keuze en qua prijzen.
We gaven aan dat we misschien zouden komen eten, maar dat het geen belofte was.
Dat was helemaal geen probleem.
Verder op bleek een entree te zijn naar een vrij groot plein met allemaal winkeltjes, barretjes, massagesalons en restaurantjes.
We hebben het zo’n beetje bekeken en waren verrast van de vele leuke zaakjes die we tegen kwamen.
Na zelfs een tweede ATM ontdekt te hebben, die 50.000 biljetten uitspuugde, waren we helemaal blij.
Na wat te drinken en te eten gehaald te hebben voor morgen op de kamer, zijn we op ons gemak terug gewandeld naar het eerste restaurantje en daar werden we heel hartelijk door Jo, een knul van midden twintig, artistiek uiterlijk met lang haar, ontvangen.
Hij gaf ons een rondleidinkje door de galerie achter het restaurant en de schilderijen daar zagen er best leuk uit.
Terwijl we nog aan ons eerste drankje zaten nam een van de jongens daar een gitaar ter hand en begon zachtjes te spelen.
Later kwamen daar anderen bij en de hele avond hebben we muziek gehad, meestal gemaakt door vier man, maar telkens in wisselende samenstelling, omdat Jo regelmatig moest bedienen en de gasten onderhouden.
Er heerste hier echt een ongedwongen sfeer en telkens kwamen er mensen even wat drinken en soms ook even meespelen met de band.
Naast de gezellige muziek hebben we er ook voortreffelijk gegeten en moesten echt lachen om wat we moesten afrekenen.
Daarom hebben we maar wat overdreven fooi gegeven en een briefje van 50.000 aan de band gegeven, zodat zij ook wat te drinken konden nemen of zo.
We besloten deze avond tot de tot nu toe leukste avond op Lombok uit te roepen.
Rond tien uur zijn we maar weer richting kamer gegaan en daarmee eindigt het verslag van de een na de laatste hele dag op Lombok

Comments are closed.