Plan het NU

Vanochtend weer dat uurtje later opgestaan en uitgebreid ontbeten.
Daarna het hotel uit en naar links gelopen, richting de rivier.
Plotseling een hoop sirene’s en getoeter.
Gelukkig, wel wat aan de hand , maar plezierig.
I.v.m. de examens van de hogere klassen zijn alle kleintjes van de kleuterschool met groepjes in versierde open auto’s gezet en werden ze in een grote colonne door de stad gereden.
Niet in een paar wagens, maar ik denk dat alle kleuterscholen van Yogya voorbij zijn gekomen, want na een twintig minuten reden nog steeds wagens met kinderen voorbij,
Toen zijn we maar doorgelopen en hebben eerst de rivier vanaf de brug aanschouwd en ons verbaasd over de armoe en rotzooi aan beide zijden van de rivier, die overigens door de regen van gisteren en vannacht behoorlijk snel stroomde.
Verder gelopen en op de volgende kruising stond een redelijk groot aantal agenten, die stonden te kijken naar een kleine groep demonstranten die zich aan het opstellen waren.
Naar schatting zo’n 50 tot 100 man en waar het over ging was ons duister.
Verder langs een enorme KFC en op de volgende hoek stond een redelijk grote mall, gespecialiseerd in media (stond er op).
Drie verdiepingen, waarop beneden allerlei elektronica, maar ook een aantal drumstellen en synthesizers, schooltassen, computerspullen en vertaalcomputertjes.
Tweede verdieping enorme hoeveelheden fotolijstjes, speciaal papier en speelgoed.
De derde verdieping was een grote boekhandel.
Toen we vroegen of ze misschien ook een stratenplan hadden van Boyolali, ging het meisje met enthousiasme allerlei kaarten uit de verpakking halen.
Uiteindelijk vond ze een kaart van midden Java, waarop ze de plaats Boyolali vond. Zij enthousiast, wij vertellen dat dit niet de bedoeling was, want zelfs Google Maps is gedetailleerder.
We hebben het zo maar gelaten.
Beneden toch maar wat nieuwe batterijen en een set aansluitsnoertjes voor allerlei telefoons gekocht.
Daarna weer naar buiten, richting hotel gelopen naar een pinautomaat en verderop kijken wat het gebouw met Holland er op was.
Voor de deur was een soort kippen/hamburger tentje, maar binnen een prachtige patisserie waar naast gebak, ook heel veel Indische hapjes te vinden waren.
Helaas hadden ze geen koffie, dus maar een gebakje en twee van die groene pannenkoekjes gevuld met Goela Djawa gekocht en bij het kiptentje een koffie genomen om de gekochte zoetigheden bij te nuttigen.
Een liter of twee zweet later (want het was heet en vochtig en na de eerste slok koffie knalde het gewoon van mijn hoofd af), hadden we toch onze hapjes op.
Toen maar verder terug naar het hotel gelopen om weer wat af te koelen.

In het hotel was overigens een soort Macho-jongens verkiezing aan de gang.
Vele jongens die getraind hadden, sommige met echte spierballen en een sixpack, maar vele die wel gespierd, maar er niet bijzonder uitzagen.(overigens wel als je het met mij vergelijkt, maar 20 of 56, het maakt wel wat uit)
Ze worden hier L-Men genoemd!
En natuurlijk was het geheel gesponsord door een eiwittenconcentraat leverancier.
Dit gebeuren zou tot een uur of vijf doorgaan, maar na het klagen van een paar oudere gasten, werd het volume teruggedraaid en de deuren van de zaal (met airco) gesloten.
Toen werd het goed dragelijk bij het zwembad, dus omgekleed en lekker op de ligstoel gaan liggen en gaan kruiswoordpuzzelen.
Het begon nog even te spetteren, maar gelukkig was dat heel snel over.
Rond 5 uur terug naar de kamer en lekker gedouched.
Tegen zessen toch maar weer richting Chinees en als of de duvel er mee speelde, toen begon het meteen ook te regenen.
Maudy nam de CapCay (tjap Tjoy) en ik nam de Gado Gado en samen hadden we er een portie sateh bij.
OP de vraag of de Gado Gado spicy moest heb ik maar “Ja “gezegd en dat was dus te merken ook.
Overigens smaakte alles weer geweldig.
Ondertussen was het buiten steeds harder gaan regenen en net na ons hoofdgerecht viel, net als vorig jaar, de stroom uit.
Een kwartiertje later stond het aggregaat weer op de stoep te draaien.
De eigenaresse kwam bij ons staan praten en zij bleek heel goed Nederlands te spreken, omdat de bijna 14 jaar in Rotterdam heeft gewoond.
In 1999 is ze echter weer naar Indonesië verhuisd. Na dat ze zich weer ergens in de privévertrekken (keuken ofzo) had teruggetrokken, heb ik toch maar weer een Tjendol besteld.
Deze keer met veel meer groene en witte dingetjes, maar iets minder zoet, hetgeen met een kannetje Goela Djawa prima was opgelost.
De eigenaresse vertelde ons ook heel goed nieuws:
Eer was ook een vestiging van dit restaurant in Bali en de Tjendol zou daar hetzelfde moeten zijn, dus feitelijk hoeven we volgende keer daarvoor niet meer naar Yogya
Ondertussen bleef het maar regenen, dus toen we rond half negen richting hotel gingen heb ik eerst maar een groot stuk van de pijpen afgeritst en met blote benen over straat.
Voordeel van de regen was wel dat het verkeer veel minder druk was, zodat we al snel konden oversteken.
En dat was dus weer Yogyakarta!
Morgenochtend vroeg op en op naar Bali!

Comments are closed.