Plan het NU

Eindelijk zijn we onderweg.
Na uitgezwaaid te zijn door Tim en Cynthia en Annemarie (de buurvrouw) gingen we op weg.
Terwijl de weg lekker rustig was en we lekker door konden reiden, bleek Schiphol een beetje overbevolkt te zijn. Er gaan dus toch ook vandaag een hoop Nederlanders (en ook veel buitenlanders) naar andere oorden.
Gelukkig dat we met een lijnvlucht zijn, want bij de balie van Singapore Airlines was het lekker rustig.
En hoewel ik ons wel al had ingecheckt via internet, had ik wel vergeten ons ook in te checken bij de vervolgvlucht, dus dat moest ook nog even gebeuren.
Daarna door de douane, waar een enorme rij mensen stond. Gelukkig hadden we geen boetes meer open staan, dus we mochten het land uit,

Ik moest mezelf geweld aan doen , maar we hebben toch maar eerst koffie gedronken bij de Starbucks.
Daar ontvingen we een SMSje van Maurice, waarin stond dat onze vriend Bertus van Seben vannacht was overleden.
Net gisteren hoorden we dat hij nog zieker was dan we al wisten, maar dat het zo snel kon gaan hadden we niet bedacht.
We vinden het wel jammer dat we geen afscheid van hem kunnen nemen, maar in gedachten zijn we er toch wel bij.

Maar goed, toen nog maar een paar oortjes voor Maudy aangeschaft (je hebt per slot van rekening niets aan een MP3 speler als je er geen oortjes bij hebt) en vervolgens zijn we naar de Gate gegaan, waar we al vrij snel door de scanner konden.
Ik heb wel het idee dat de scanners het vaker niet dan wel doen, want bijna iedereen werd daarna nog gefouilleerd omdat de scan niet goed was gegaan.
Helaas had de vlucht vertraging omdat een van de toiletten aan boord kapot was en die eerst gerepareerd moest worden.
Uiteindelijk, ruim een half uur later dan gepland, gingen we toch de lucht in.
Het vliegtuig kampte toch met wat meer problemen, want even later werd omgeroepen dat het entertainment gebeuren eerst gereset moest worden en dat dit pas een half uur later beschikbaar zou zijn.
Nadat we al vol gestopt waren met pinda’s en drinken kregen we om twee uur (Nederlandse tijd) onze lunch/avondmaaltijd.
We kozen allebei voor de bami met Sar Sieuw en vonden deze best te eten.
Omdat het behoorlijk koud in het vliegtuig is, zijn we maar lekker onder de verstrekte dekens gekropen en hopen zo wat te kunnen slapen.
Terwijl ik dit zit te schrijven, wordt net aangekondigd dat we ons moeten insnoeren in de veiligheidsriemen omdat erge turbulentie wordt verwacht. En ja hoor, als een dronken vent probeer ik deze zin nog af te typen en dan stop ik ermee tot in Singapore.
Hopelijk lukt het daar dit al te uploaden.

Toch nog even verder schrijven, met nog 4 uur en zeven minuten te gaan, om 3552 km af te leggen (van de 10.800 km).
We vliegen op zo’n 11 km hoogte boven het midden van India.
Ik had al een paar keer mijn benen gestrekt en deed dat net nog een keer.
Het was me al opgevallen dat de moeder van het gezin nogal chaotisch was, maar toen ik voor hun voeten keek (ze zitten op de voorste rij, direct voor ons, tegen de achterkant van de toiletunit), zag ik pas wat een enorme puinhoop van dekens, kleren, schoenen en andere zaken ze daar hadden gemaakt.
Het leek wel een klein kamp En dat terwijl ik hun dochter ergens rond de 10 jaar inschat en het m.i. dus niet nodig is om haar te entertainen.
Nee, het lijkt wel of het territorium op deze manier is afgebakend.
Het is echt jammer dat ik niet onopvallend een foto kan maken.
Jullie hadden dit moeten zien!
Ook net de film de Little Fockers bekeken. Net leuk voor een tocht als deze. Melig, en wat alle recensies ook zeggen:: een flauw aftreksel van de vorige films uit deze reeks.
Ik denk dat ik het volgende uur maar eens ga besteden aan het verzetten van de tijd op mijn horloge. Daar ben ik altijd lang zoet mee omdat ik de toetsen combinatie nooit goed weet.
Daarna verwacht ik het ontbijt (Nasi Goreng) en dan zijn we bijna bij de eerste stop (Singapore) om 4 uur te wachten op onze volgende vlucht.

En zo druk als het was op Schiphol, zo lekker rustig is het hier op Singapore airport.

Comments are closed.